Blog

Weekend: op pad langs onveilige wegen

28 november 2019 | 1 reactie | Reageer

Op zaterdagmorgen vroeg opgestaan om weer een stukje te gaan hardlopen.  Daarna weer naar de school. Ik loop naar het kantoor van FRED Inkum, de Toyota Hillux staat er , maar er is verder niemand. Ik laat de portier nog even bellen, maar ik heb al vlug in de gaten dat dit niet veel zal opleveren. Ik heb echter niet veel zin om zin om in zo’n klein Toyota Hiace busje te stappen, het alternatief is echter ook niet veel veiliger. Uiteindelijk ben ik toch maar in zo’n klein chinees brommertje gestapt.

Stephen zou  mij op school met zijn auto komen ophalen. Maar omdat  de pinautomaat van de bank in de stad defect was, heeft hij niet kunnen tanken en heeft hij zich ook door een TukTuk laten afzetten. Omdat er verder niemand met auto op de school aanwezig was, zijn we de terugweg naar het ziekenhuis maar te voet begonnen, in de volle zon langs de Kumasi road. “Don’t worry, there will stop a car”, hoor ik Stephen nog zeggen. Ergens halverwege is uiteindelijk toch een taxi gestopt die ons vervolgens bij het ziekenhuis heeft afgezet. Stephen had dienst en was al geïnformeerd dat er weer een patiënt met een crurisfractuur op de SEH lag.

ghana st john of god mumc orthopedie mumcIngipsen van onderbeensbreukDit keer betrof het een gesloten, instabiele onderbeensfractuur.  We hebben patiënte met afhangend been ingegipst en op het oog de stand gecorrigeerd. Toen ik het gips wilde gaan splijten bleek de gipszaag nergens meer te vinden. Toen Stephen voorstelde om de gipszaag van de school te gaan ophalen heb ik hem dat vlug uit zijn hoofd gepraat…..Het gips heb ik vervolgens met het aardappelmesje in de lengte gekliefd en gespreid.

Wat later dan gepland zijn we in de middag naar  Sunyani gegaan. Hier zijn we naar de begrafenis gegaan van een jonge een voetbalster van het Nationale team van Ghana. In rode blouse en zwarte broek mocht ik ook meegaan. Heel veel mensen, vrijwel allemaal in al dan niet traditionele rood/zwarte kleding zitten in lange rijen onder tenten. Een live band speelt muziek waarop dan ook heftig gedanst wordt. Echt indrukwekkend om mee te mogen maken.

orthopedie mumc ghanaBoabeng-Fiema monkey Sanctuary Zondag is een vrije dag en hebben we een trip gepland naar het Boabeng –Fiema monkey  sanctuary. Iets later dan gepland vertrekken we om 06.30 uur met de Toyota Hillux naar het noorden. De chauffeur houdt er de vaart goed in en op een gegeven moment rijdt hij met een snelheid van zo’n  140 km langs de plek waar afgelopen week het dodelijk ongeval heeft plaatsgehad. Als ik aangeef dat we tijd genoeg hebben en dat het best wat “small small” mag - dit is Ghanees voor rustig aan-, wordt er wat gelachen. Ik laat hem vervolgens wat foto’s op mijn telefoon zien die ik een dag eerder op een Ghanees autokerkhof heb gemaakt. Autowrakken waarbij in de meeste gevallen het dashboard tot aan de voorstoel verschoven was. Daarna is de rit toch wat rustiger verlopen.

orthopedie mumc ghanaBoabeng-Fiema monkey SanctuaryIn het Boabeng –Fiema monkey sanctuary leven vele vogelsoorten , reptielen, herten en zo’n 700 apen met name de Black and white Colobus monkey en de Mona monkey. Maar het mooiste van het park vond ik een aantal prachtige oude bomen.


 

Op de terugweg hebben we nog een centrum voor geestelijk gehandicapte kinderen bezocht in Nkoranza. Deze leefgemeenschap voor (vaak meervoudig) verstandelijk beperkte kinderen is door een Nederlandse ex tropenarts gesticht, om een veilige en liefdevolle leefomgeving te creëren. Deze kinderen worden helaas nog vaak genegeerd of zelfs in de steek  gelaten, o.a. door de wijdverbreide angst voor “boze geesten”. Stephen kende hier een aantal kinderen die in het verleden in het St John of God hospital zijn geopereerd.

Op de terugweg zijn we nog gestopt bij de Tanoboase Sacred Grove and Rock formations. Bij de rondleiding met een gids hebben we kennis gemaakt met de fascinerende geschiedenis van deze Heilige berg en hebben we kunnen genieten van de prachtige uitzichten.

De dag hebben we afgesloten met een koude Club en voor een enkeling was een duik in het zwembad van het Eusbeth hotel mogelijk.