Blog

Rwanda: Stroomstoring

9 december 2013 | 0 reacties | Reageer

Stroomstoring

Het is een tijd geleden dat we voor het laatst een bericht hebben kunnen versturen. Dit komt omdat we te maken hebben gehad met een (over)stroomstoring in Gatagara. Op één van de laatste avonden begonnen ineens alle lampen heel fel te branden, de ene na de andere lamp ging kapot en voordat we de situatie goed konden inschatten kwam er rook uit de adapter van de laptop, die is er vervolgens ook definitief mee opgehouden. Resumé voor de volgende dag: geen stroom , geen water, geen laptop en ook de GSM opladers  van Marc en Theo waren defect. Nu maar hopen dat de apparatuur zelf onbeschadigd is gebleven.


Afgelopen week hebben we ook twee patiënten van de missie van afgelopen jaar teruggezien. Josianne , een veertien jarig meisje dat vorig jaar na een ontsteking van haar heupgewricht een girdlestone operatie heeft ondergaan, is  afgelopen jaar nog een aantal keren aan haar been geopereerd.  Ze loopt nu rond met twee krukken en haar been is  voor het moment rustig.
Patrick troffen we vorig jaar aan met diffuse bloedingen in zijn knie, die ook met hernieuwd operatief ingrijpen niet te stelpen bleken. Omdat zijn toestand fors achteruit ging hebben we een verplaatsing geregeld naar het ziekenhuis in Butare. Patrick heef de situatie overleefd en zelfs zijn been kunnen behouden, hij studeert nu in Gitarama.

De laatste werkdag in Gatagara hebben we tijdens de visite afscheid genomen van de kinderen en de andere patiënten, hierbij hebben we ook knuffels, ballonnen en snoep uitgedeeld. De dankbaarheid is groot, voor de blik in hun ogen alleen al…..

Vrijdag middag zijn we met de bus vanuit Gatagara in het zuiden van Rwanda via Kigali naar Rhamagana gereden, om de dag erna het Akagera National Park te bezoeken. Dit Park ligt in het oosten van het land tegen de grens van Tanzania. Een prachtig park dat voornamelijk bestaat uit open savannes omzoomd door acacia’s, moerassen en meren. In Akagera vind je  een uitgebreid aanbod van dieren zoals o.a de giraffe, nijlpaard, buffel, zebra, olifant, diverse soorten antilopes, apen, veel vogels en heel veel tse-tse vliegen.

Na het werk hebben we enkele keren een wandeling door de omgeving gemaakt of een stukje gejogd. Dan ervaar je pas goed hoe schrijnend de armoede in Rwanda is.
Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft in Rwanda iets meer dan 60 % van de bevolking onder de armoedegrens. Dit betekent dat meer dan 60% van de bevolking niet het inkomen heeft om te kunnen voorzien in de basisbehoeften om menswaardig te kunnen leven: kleding, goed drinkwater, voldoende voedsel, goede huisvesting, goed onderwijs en goede gezondheidszorg. Je komt vrouwen tegen die kilometers onderweg zijn om drie kippeneieren op de markt te gaan verkopen… Het leven voor de mensen hier is ook voor in onze ogen simpele dingen heel anders. Als je bijvoorbeeld bij mensen op bezoek bent waarmee je overdag samenwerkt en je vraagt bijvoorbeeld een kopje thee, dan is dit voor hen een hele tour. Water wordt in jerrycans bij de bron gehaald en moet vervolgens gekookt worden.(water)Koken doet men  op het  houtskoolkacheltje, de makala en dan ben je in tijd een stuk verder en dan drink je i.p.v. thee maar wat bier.

Vorig jaar hebben we het Cabaret (kroegje) van Odette veranderd in  het zgn. “Holland House” van Rwanda. Om ook na 6 uur ’s avonds buiten nog buiten te kunnen zitten hebben we tot grote hilariteit van de mensen in het quartier buitenverlichting opgehangen. We hebben het etablissement hiervoor een tweede ster toegekend.

Afgelopen week heeft ook mijn horloge de geest gegeven en net als de meeste Afrikanen heb ik geen horloge meer maar nu wel alle tijd. Het bevalt overigens prima.