Blog

Ghana - Duayaw Nkwanta 2013

4 oktober 2013 | 1 reactie | Reageer

Het is dit jaar voor de 5e keer dat er een AIOS orthopedie, samen met 2 orthopeden, naar Ghana afreist om ervaring op te doen met de orthopedische problematiek hier; een lustrum!

Op 27 september ben ik (Jop), samen met Lieke, een ergotherapeute uit Maastricht, naar Accra gevlogen en de dag erna in een propellorvliegtuig naar Sunyani, een stad op 40 km van het ziekenhuis. Ik zal samen gaan werken met de orthopeden hier (Dr. Moh en Dr. Afatsao) en Lieke zal zich met name gaan bezig houden met de fysio/ergotherapie.

Dit jaar is, om organisatorische redenen, de eerste orthopedisch chirurg uit Maastricht (prof. Van Rhijn) niet direct meegereist. Hij zal een week na ons hier arriveren, zodat hij in zijn 2e week hier samen met dokter Staal in Duayaw Nkwanta is.

Voor degenen die geen idee hebben waar Ghana ligt, even een korte introductie: Ghana ligt in West-Afrika. Het is een voormalig Engelse kolonie, onafhankelijk geworden in 1957. Politiek en economisch (redelijk) stabiel, en gelukkig is Engels de voertaal. Dit wil overigens niet zeggen dat iedereen hier Engels praat, want er zijn nog verschillende lokale talen, waarvan Twi en Ewe de grootste zijn.
De medewerkers van het ziekenhuis spreken allemaal Engels, wel zo makkelijk voor ons. En met een aantal zinnetjes Twi kom je ook al een heel eind. Het Saint John of God-hospital is een voormalig missieziekenhuis; de dagelijkse leiding is nog steeds in handen van een non.
Dr. Prosper Moh, een van de 2 orthopedisch chirurgen hier, is de ‘medical director’. Het ziekenhuis ligt in Duayaw Nkwanta, een klein stadje in de provincie Brong-Ahafo, tussen de steden Kumasi en Sunyani (iets ten zuid-westen van het midden van Ghana). 

Het laatste jaar heeft het ziekenhuis een kleine modernisering doorgemaakt. De regering heeft (eindelijk) wat verzoeken van het ziekenhuis ingewilligd; nieuwe OK-apparatuur, waaronder anesthesieapparaten, een nieuwe C-boog voor doorlichting tijdens OK en ook een digitaal röntgenfotosysteem! De meeste machines moeten nog worden geïnstalleerd, of er zijn nog een aantal onderdelen niet binnen, maar het begin is er. Jammer genoeg betekent dit ook dat de machines, na een aantal maanden, nog steeds te wachten staan tot ze gebruikt kunnen worden.

Afgelopen dagen lang op OK gestaan en 2 dagen poli meegedraaid; heel anders dan in Nederland. Patiënten komen in de ochtend naar het ziekenhuis en gaan zitten in de wachtkamer van de polikliniek, krijgen een nummertje en wachten (meestal rustig) op hun beurt. Als er iemand voor dreigt te schieten is er kort wat rumoer, maar dat wordt snel opgelost. Het kan dus voorkomen dat een patiënt om 8 uur arriveert en tot 5 of 6 uur ’s middags moet wachten tot hij/zij aan de beurt is. Hoe anders dan in Nederland!
Voor mij was dit gelukkig niet nieuw; dit is mijn 3e trip naar Ghana en de 2e naar dit ziekenhuis. Maar ik kan me wel voorstellen hoe groot de cultuurshock is als je hier voor het eerst naartoe gaat.

Nu nog geen foto’s, die zullen volgende keer volgen.

Groeten,

Jop en Lieke